UN 
Dünyanın büyük nehir deltaları, Vietnam’daki Mekong Deltası da dahil olmak üzere, doğal ve insan kaynaklı faktörlerin bir kombinasyonu nedeniyle giderek batıyor ve bu durum küresel gıda sistemleri ile onlara bağımlı milyonlar için önemli bir tehdit oluşturuyor. Mekong Nehri’nin ağzına yakın Cần Thơ şehrinden Lâm Thu Sang gibi sakinler, vatanlarında kalma arzusunu derin bir şekilde ifade ediyor, ancak artan arazi çökmesi ve çevresel bozulma, istikrarlı bir geleceğin olasılığını zorlaştırıyor.
Deltalar, tarım ve balıkçılık için kritik merkezler olarak işlev görüyor, yoğun nüfusları ve geniş gıda üretimini destekliyor. Ancak, yeraltı suyu çıkarımı, yukarı havzada baraj inşaatı, tortu yetersizliği ve iklim değişikliği kaynaklı deniz seviyesi yükselmesi nedeniyle hızlanan çökme, artan sel, tuzlu su sızıntısı ve tarım arazilerinin kaybına yol açtı. Bu dinamikler, pirinç gibi hayati ürünlerin verimliliğini zayıflatmakta ve bu bölgelerin uluslararası gıda pazarlarına katkıları göz önüne alındığında, gıda güvenliğini yalnızca yerel düzeyde değil, küresel ölçekte de tehdit etmektedir.
Uzmanlar, çevresel koruma ve sürdürülebilir kalkınmayı ele alan acil ve entegre yönetim stratejileri olmadan, bu delta bölgelerinin dayanıklılığının devam edeceğini uyarıyor. Tortu akışını yeniden sağlama, su kullanımını düzenleme ve uyum sağlayan altyapılar uygulama çabaları, milyonların geçim kaynaklarını korumak ve Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi 2 (Sıfır Açlık) ve Hedef 13 (İklim Eylemi) için gerekli tarımsal üretimi sürdürmek açısından kritik öneme sahiptir.
Bu kriz, çevresel sağlığın ve insan refahının birbirine bağlılığını vurgulamaktadır. Deltalar dünya genelinde batan arazi ve değişen ekosistemlerle karşı karşıya kalırken, bu bölgeleri korumak için küresel iş birliği ve sürdürülebilir çözümlere yatırım yapmak hayati olacaktır. Mevcut ve gelecek nesillerin bu verimli arazilerde yaşayıp gelişebilmelerini sağlamak, sürdürülebilir ve adil bir gıda geleceği için zorunludur.
